Heb ik wat te verbergen?

Vanavond heb ik op Netflix de documentaire “Terms and Conditions may Apply” gekeken. (Een tip, Netflix is momenteel een maand gratis uit te proberen! En hoewel het niet op Linux werkt, werkt het op de gangbare tablets en telefoons toch wel heel aardig.) De documentaire gaat in op de kleine lettertjes van gebruikers overeenkomsten en ik vind het een aanrader. Iedereen die online ook maar een bit verstuurd zou hem eigenlijk moeten kijken. Vind ik.

Enfin, in de documentaire komen verschillende mensen aan het woord, waaronder een schrijver. Hij schrijft voor een bekende misdaadserie en is in aanraking gekomen met justitie. Om zijn zoekgeschiedenis. Even laten inzinken. Random zoektermen intypen resulteert in bezoek van een Swat team? Euh, ja. Net als een zevenjarige jongen op school door de politie uit de les werd gehaald. Waarom? Hij wenste president Obama veel sterkte en verprutste ergens een komma. Rottig medium dat twitter.

Zeker als je een vakantie naar Amerika hebt geplanned en je tweet dolenthousiast naar je vrienden dat je in the U.S. of A, helemaal los zult gaan. Want je bent Brit en onder de 30  dus zuipen zul je! Maar schrijf dat maar op je buik, want je komt het land niet in. Wegens dreigtweet. En in Groot Brittanië, als je tijdens een huwelijk van het koningshuis af spreekt om in de buurt met zombiemaskers te gaan staan dan kun je net zo goed thuis blijven. Nog voordat je ook maar in de buurt bent ben je al opgepakt! Gelukkig is dat in nederland niet zo. Als hier Willem zijn werkmuts opgezet krijgt wordt er niemand zonder opgaaf van redenen opgepakt. Toch? En voor uren ‘uit de beurt gehouden’. Toch? Want wij mogen demonstreren. Soms schiet mij zomaar een ‘verhaallijn’ door het hoofd. Dat kan dan het begin worden van een kort verhaal dat ik zwetend achter dit zelfde toetsenbord er dan uit pers. Vaak in één keer, zo uit mijn hoofd. Soms mist er echter wat en dan is ‘ons tijdperk’ wel briljant hoor. Je trekt je browser tevoorschijn en je dondert lukraak wat dingen in Google, je vindt ideeën, feiten, verbanden en het wordt op je scherm afgeleverd. Fictie schrijven is groots fantaseren. Mooi man. Maar als je wat extremere dingen wilt uitpluizen, zoals die bovengenoemde schrijver…..  Mijn vingers hingen boven mijn toetsenbord op de zoekbalk van google. En voor het eerst in mijn leven stond ik er bij stil dat alles wat ik daar in zou typen bewaart zal worden. En via cookies, browser identificatie en System Fingerprinting aan mijn naam zou worden geplakt. En als dat ergens iemand niet aan zou staan heb ik dan een probleem? Of over twee jaar? Ik heb ooit eens ergens gelezen dat privacy, of dat nou op zondagmorgen in je pyjama, of al wandelend in het bos, nodig is om je eigen gedachten te vormen. Om in contact te komen met je echte ik. Op je werk, waar je collega’s en je baas kijken, ben je enigszins anders dan thuis met je gezin of alleen met je gedachten. Maar inmiddels is dat op een computer een utopie, privacy.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.