Virtualbox : Wisselen tussen één of twee monitoren

Een van de dingen waar ik in “ons” tijdperk van geniet is de virtualisatie. Had ik vroeger een voorraad aan oude hardware op de plank, want ‘handig en nog nodig misschien’, beperk ik me nu tot twee, misschien drie, computersystemen onder handbereik. Maar die overdaad aan hardware maakte het toen wel mogelijk om een multitude aan verschillende machines, OS-en en ‘truukjes’ naast elkaar uit te testen. Toen kwam vmware. Eén machine, met voldoende geheugen, verving in één keer alle zoemende, brommende, ja, gierende, oude beige boxen. En installeren op een virtuele machine is snel (draait op je beste hardware), gemakkelijk (cd’s branden? dat doe ik al jaren niet meer) en comfortabel (je kunt de hele reut op 1 externe disk meenemen. Heb je geen kofferbak meer voor nodig).

Inmiddels staan er op mijn gemiddelde computer ongeveer 5 verschillende systemen. Ik heb minimaal een dualboot (dus twee verschillende OS-en geinstalleerd op de computer zelf) en daarnaast rond de 4 tot 6 verschillende virtuele machines in mijn homedir of op een externe schijf.

Ik werk ook nog wel eens met verschillende configuraties op het vlak van de weergave. Mijn huidige laptop heeft een wat kleiner scherm, dus als ik thuis er wat langer achter zit sluit ik een grotere externe monitor aan. Op kantoor hang ik er standaard twee monitoren aan, zodat ik in een mooie dual monitor setup het overzicht kan houden. Maar wat nu als ik een virtuele machine gebruik? Lees verder

Ubuntu, een iPhone en een iPad, samen in de Cloud zonder iTunes

Aldus, voor mijn werk gebruik ik een laptop (HP) en een iPad (geen HP) en daarnaast heb ik zelf een tweedehands iPhone 4 op de kop getikt.  En ik moet eerlijk toegeven, die apparaten werken best prettig. Het grootste nadeel van de iApparaten (in het dagelijks gebruik!) vind ik eigenlijk iTunes. Daar heb ik in het verleden al wat meer over gepost. Maar inmiddels gebruik ik iTunes al een hele tijd niet meer en langzamerhand kom ik erachter dat ik die software dus ook helemaal niet nodig had.

Een overzicht:

  • Muziek : Spotify heeft een hele leuke linux client. Deze speelt muziek af uit de Spotify spotifybibliotheek, maar je kan er ook je lokale muziek mee beheren, beluisteren en laten synchroniseren met een iPhone die van  hetzelfde wifi netwerk gebruik maakt. Dus de muziek die ik niet kan vinden in spotify, maar die ik wel in mijn eigen collectie heb, zend ik op deze manier naar mijn iPhone.
  • Podcasts : In de appstore vind je er verscheidene, maar ik gebruik Instacast. Dit maakt Lees verder

Ubuntu 13.04 : wifi als een stoorzender? (Broadcom 802.11 Linux STA-stuurprogramma)

Spoiler alert: Schakel het Broadcom 802.11 Linux STA-stuurprogramma uit en je bent verlost van een aantal ‘vage’ problemen.

Na de schone installatie van Raring Ringtail toog ik als rechtgeaarde Geek fluitend aan het werk. Klikkend op schermpjes (Snel!), bekijken van nieuwe applicaties (Friends!) en het aanpassen en updaten van alles wat aangepast en geupdate moest worden. Geek Play op z’n best. En de eerste indrukken? Af! Netjes! Snel! Het jaar van de Linux Desktop komt er aan! (He, een mens mag dromen, toch?)

Maar na een aantal dagen begon ik een bepaald patroon te zien. Zodra ik tevreden geekend achter de nieuwe installatie zat, (20 tabbladen in Chrome, Walking Dead streamend in vlc vanaf de server, typend in LibreOffice, GooglePlussend en lezend in de het Nederlandse Ubuntu Forum) begon de rest van het gezin te klagen. Het internet is traag! Wifi doet het nie! (Een stukje achtergrond: Met drie tieners en een digitaal goed ontwikkelde partner hebben we gemiddeld zo’n 12 apparaten ‘aan de wifi hangen’.)

En zo vanmorgen ook. Langzaam begon het vermoeden te ontstaan dat mijn nieuwe Ubuntu installatie ‘iets met de wifi deed’. Dit heb ik getest door eerst de machine uit te zetten. (wifi UP!) en daarna terug in 12.10 te starten (wifi UP!). Na het booten in in 13.10 stagneerden de  iApparaten, Androids en de Sony Console. Hmmmm.

Eerst ter vergelijk wat info uit de 12.10 installatie gehaald. Een ‘sudo iwlist wlan0 scan | grep Frequency | sort | uniq -c | sort -n‘ gaf me een overzicht van alle gevonden access points en hun frequenties, geen conflicten daar. Een ‘sudo iwconfig eth1’ gaf me de frequenties, kanalen en een hoop meer in 12.10. Ik wilde de info gebruiken om te vergelijken in 13.10. Maar zodra ik na de reboot hetzelfde commando in de terminal gaf had ik een echte First Timer. Een Kernel Panic! Een echte! Euhm, oepsie?

Dat is een driver probleem! Ik leefde op! Er viel wat te knutselen en te repareren! Mouwen opgestroopt en aan het werk! Scripten! Configs! Yeah! Maar inmiddels is Ubuntu dermate professioneel dat ik met wat denkwerk in ongeveer 2 minuten klaar was. Zonder dat ik de terminal nodig had.

In de dash typte ik “software”in en ik opende “Software & Updates” Ik opende het tabje “Extra stuurprogramma’s en ik zag dat ik het “Broadcom 802.11 Linux STA-stuurprogramma” in gebruik had voor mijn wifi adapter, net als op 12.10.  En daar ben ik maar eens mee gestopt.

wifi goed

Na deze aanpassing kreeg ik in plaats van de “iwl” de “brsmsmac” als stuurprogramma en was in ieder geval het probleem van de rest van het gezin opgelost.wifi overzicht

En niet onbelangrijk, kernel panics kwamen niet meer voor bij een “sudo iwconfig” of een “sudo iwlist” en de snelheid was net zo goed.

Is inmiddels ook hier OpenSource beter dan gesloten software? Of is dit iets van tijdelijke aard?

 

 

Linux als ‘Terminalserver’

kw-tutIn de categorie ‘tips’, kijk eens naar deze tutorial van KnighWise. Hij legt hier in uit hoe je op Ubuntu een NX-server van Nomachine installeert. Ik heb de tutorial gevolgd, en om het helemaal volgens de letter van zijn tutorial voor elkaar te krijgen moest ik nog wel lubuntu als desktop er bij installeren (sudo apt-get install lubuntu). Dit omdat de NX server de default desktop schijnbaar niet geladen krijgt.

En waarom wil je dit? Een korte uitleg:

Als echte geek heb je ergens een ‘zwaardere’ machine draaien als hoofddesktop of thuisserver. Maar waarschijnlijk heb je elders in het huis nog een aantal andere, misschien kleinere, machines draaien. Met deze software kun je dan met meerdere mensen tegelijk gebruik maken van de kracht van je ‘hoofdmachine’. En als je los gaat qua portforwarding op je internet router ook vanaf waar dan ook ter wereld. De voordelen tov VNC, teamviewer en dergelijke? Meerdere gebruikers ‘naast’ elkaar en de performance tov de andere oplossingen is een heel stuk ‘soepeler’.

nomachine